BALIK PAGKABATA -Nick Ferarin

BALIK PAGKABATA Nick Ferarin Bakit itong mundo ay sadyang magulo? Hindi magkasundo, itong bawat tao Lagi lang magaling, ang bawat panuto Walang umaamin, mahina ang ulo. Kapag nga nagtalo, namuo ang ngalit At ang bawat isa, katwira'y giniit Hindi natatalos, dapat ay pag-ibig Laging mananahan, sa puso at isip. Hindi ba huhupa ang galit sa puso? At palatandaan ng init ng ulo Lahat namang bagay ay may pagbabago Hayaan na lamang, makalampas ito. Ang mga katwiran, dapat na pakinggan Kung mali o tama ang mga tinuran Sapagkat ang isip, dapat n'yang malaman Pinakipaglaban, na kadahilanan. Atin ngang limiin ang mga salita Kung ito'y naayon, sa 'ting pang-unawa; At pakatimbangin ang bawat kataga Na namumutawi sa dilang mahaba. Kaya nararapat, tayo'y magmahalan Ating kalimutan ang mga bangayan Itong pagkabata, balik sa isipan Upang ating Diyos, mahal tayong tunay.

GILIW KO -Pulang Tinta

GILIW KO ni: Pulang Tinta Mula sa hukay na napakalalim ako ay bumangon sa pagkakalibing upang ikaw giliw, muli kong hanapin nang ipagpatuloy ang pag-ibig natin. Sa muling paghakbang nitong mga paa ako ay mapagod , di ka na makita aking babagtasin ang iyong alaala no'ng mga panahong tayo'y magkasama. Oh! nasaan ka na oh mahal kong giliw alay kong bulaklak puno na ng agiw handog kong pag-ibig ay di magmamaliw kahit pa magmukha akong isang baliw. Sakaling mainip sa'king paghihintay sa banig ng lungkot diwa'y iraratay aking pipikit matang nananamlay at sa panaginip ako ay hihimlay.

sawing pag-ibig ni Pulang Tinta

SAWING PAG-IBIG ni:Pulang Tinta Sa lilim ng aking nasawing pagsuyo pilit gagamutin ang sugatang puso Mundo ma'y gumuho sa iyong paglayo kahit nanghihina ay muling tatayo. Iniwan mong sugat, gagawing kalasag upang paglabanan hagupit ng bukas naiwang kahapo'y magsisilbing lunas sa sugat ng pusong sa iyo nagbuhat. Ako'y maglalakbay sa 'sang panaginip, upang bawat pait limutin nang pilit doo'y iwawaksi ang lahat ng sakit upang makangiti sa'king pagbabalik.

NAIS KO - Pulang Tinta

NAIS KO ni : Pulang Tinta Nais kong maglakbay sa bagong daigdig na wala nang bahid anumang ligalig, Kung diwa'y gapusin ng sawing pag-ibig sa Poong Bathala ako'y mananalig. Saglit kong tatakpan baul ng kahapon sabay ang pagtayo at muling pagbangon, Kung libyong ligaya'y kipot sa pagtugon ako'y maghihintay sa takdang panahon. Sukal sa pahina nitong nakaraan buong papalisin nang may katapangan, panibagong aklat ay muling bubuksan librong sa lakbayi'y gagawing kanlungan. Sa aking paghakbang at makatalisod ako'y nakayuko na muling gagaud Paang nanghihina'y aking isusudsod hanggang makalayo sa aking pag-isod. Liwanag sa mukha ay patitingkarin karugtong ang aking wagas na hangarin, Kung gintong pangarap ay liripin sa'king panaginip ay paaalipin. Aking hihintaying langit ay magbukas at do'n buburahin natitirang bakas, Kung itong nilandas sa ngiti ay salat maligaya pa rin akong mauutas.

kung magmamahal kang muli ni Isabella Reyes

KUNG MAGMAMAHAL KANG MULI ni Isabella Reyes grade 8 - FBHS Ako ay may pakiusap, payak na pakiusap. Kung magmamahal kang muli, huwag ako, pakiusap, huwag ako. Pagkat taglay ko, isang pusong manhid. Isang pusong di na nakararamdam ng tinatawag na pag-ibig. Dahil dikta ng isip ko, huwag nang makinig. Kapag magmamahal kang muli, huwag ako. Pagkat di na tanto, kung kaya ko pa. Kung kaya ko pang magtiwala, kung kaya ko pang maniwala. Samo ko sa iyo, huwag ako kung salawahan ang puso mo. Kung iiwan mo rin lang ako. Iiwan sa kwentong sabay nating binuo, nang may ngiti, nang may luha. Kung magmamahal kang muli, huwag ako. Dahil limot ko na ang tamis ng pag-ibig. Dahil di ko na ramdam kung paano mahalin. Sugatan na ang puso ko. Sugatan, na di na matatahi ng kahit sino. Di na maibabaon sa limot mga pait na naranasan ko. Kung magmamahal ka ulit, huwag ako. Pagkat kung sakali, kabiguan muling dagukan ako baka di ko na makuhang bumangon. Baka ako’y malunod na sa pakla at pasakit. Ayaw ko nang makarinig ng matatamis na pangako. Pagod na akong umasa. Pagod na akong lumuha. Pagod na pagod na ako. Pakiusap, kung magmamahal kang muli, huwag ako.

tagu-taguan ni Alfrezth John Sablay

TAGU-TAGUAN” ni Alfrezth John Sablay (grade 10- Abad Santos, FBHS, Division of Makati) Tagu-taguan, sa liwanag ng buwan. Larong kinagisnan, naging libangan. Larong bahagi ng aking kamusmusan. Larong noon ang turing, ‘sang katuwaan. Ngayon, ‘sang larong aking iniiyakan. Tagu-taguan, takot kanyang malaman, ‘tinatago kong tunay na nararamdaman. May kaba, sa laro ako'y kanyang iwan. Takot ipaabot siya’y minamahal. May kabang sa aki’y turing kaibigan. Tagu-taguan, di ako rapat masaktan. Hindi rapat, wala akong karapatan. Pagkat wala namang "TAYO" una pa lang. Isa kasi akong duwag, isang hangal. Takot masaktan, makamit, kabiguan. Tagu-taguan, ano’t ika’y pangarap. Gayung sa paligid, kalat, maliliyag. Bakit ikaw pa siyang napupusuan? Bakit t’wina ikaw ang nasa isipan? Gayung kailanman hindi makakamtan. Tagu-taguan, ako nga’y nasasaktan, Kahit ako’y nasa iyo nang harapan, Siya pa rin silip ng ‘yong mga mata. May ngiti ka pag iyo s’yang nakikita. Ramdam ko ako’y sinasaktang talaga. Ako, siya at ikaw, tagu-taguan. Tatlo tayo sa larong nakatuwaan. Larong ngayo’y aking iniiyakan. Pinili mong siya itong mahanapan. Iniwan ninyo akong isang luhaan. Tagu-taguan, hanggang kelan iiyak? Hanggang kelan ako’y magpapakatunggak? Kelan magigising sa katotohanan? Siya ang mahal mo anu’t ano pa man. Kahit ikaw ay kanyang sinasaktan. Tagu-taguan, ako, siya at ikaw. Ako ang sa’yo tunay na nagmamahal. Sa kanya, ika’y isang laruan lamang. Ito’y di lingid sa iyong kaalaman. Ngunit giliw, ika’y nagbulag-bulagan. Tagu-taguan, sa liwanag ng buwan. Wala sa likod, wala sa’king harapan. Isa, dal’wa, tatlo, tapos na ‘tong bilang. Tagu-taguan, aking winawakasan. Sa iyo mahal ko, ako ay paalam.

translation sa Filipino ng Desiderata - eddie

DESIDERATA ni Max Ehrmann
 salin sa Filipino ni eddie lauyan de fiesta esteban Gitna ng ingay, kaguluhan, ‘yong iwan.
 sa tahimik, ikaw ay maggunam-gunam. Pumalaot, walang bahid agam-agam.
 Taas noo, lipos na karangal-rangal.
 Rapat, walang dungis kasinungalingan.
 Sa balana, maging bukas ang isipan.
 Maging sa mga mangmang, sa walang muwang. 
Sila man, may hangarin, may karapatan. 
Iwasan mga nagdudunung-dunungan.
 Sila’y kalawang sa iyong katauhan. Sandaling sa iba ika’y managhili, 
 buhay mo’y magiging mapakla, mapait. Amining sa iyo may nakahihigit. Namnamin yaong mga pinaghirapan. Sariling mapa ang iyong pagtuunan. 
Ikatatagumpay ‘yong pagsumikapan. Manatiling walang hangin sa katawan.
 Magpawalang hanggan, ito’y iyong yaman. Sa gawain, pumaroon sa liwanag ,
sapagkat ang mundo’y sakbibi ng bitag.
 Huwag maging bingi, huwag maging bulag. Sarili’y huwag hubaran ng katwiran. 
Marami, naghahangad ng kabutihan. 
Sa mundo, kalat yaring kabayanihan. Nararapat lang, iyo itong tularan. Sa sarili maging makatotohanan. 
Maging ‘sang balatkayo, ‘yong kalimutan.
 Sa kapwa totoong maging mapagmahal. 
 Pagkat sa gitna ng hapis at pithaya,
 ito ang nagbibigay kulay sa buhay. Mga naging karanasan, gawing gabay.
 Ibaon ang bangungot ng nakaraan. 
Kay Bathala, hingin yaring kalakasan.
‘ wag hayaan, kahinaan manirahan.
 Magsasanhi, kabiguan, kalungkutan. Ang sarili, iakma sa katuwiran.
 Pagkatao, siyasatin ang larawan.
 Tandaan, ikaw ay likha ni Bathala.
 Tulad ng halaman, hayop na lipana, ang daigdig, iyong tahanan, ‘yong lungga.
 ‘kaw ma’y sa dilim, tuloy na nangangapa,
 Sikat ng araw, daratal sa umaga. Magpasalamat sa Bathalang lumikha. Sa Kanya ikaw ay dapat dumakila.
 Mga adhika, sa kanya idambana.
 Sa gitna ng kaguluhan ng buhay,
 manatiling panatag ang kalooban. Sa kabila nitong mga kabiguan, ng pighati, ng mga bigong pangarap,
 Sa’yo, may ngiting handog ang kalangitan. 
Kita’y magsaya, may bukas, may pag-asa.